Βέροια. Ζωηρός διάλογος για την πολιτιστική πρωτεύουσα του 2034
Ένας ιδιότυπος ζωηρός διαδικτυακός διάλογος ξεκίνησε τις τελευταίες μέρες, αναφορικά με τον σχεδιασμό του δήμου Βέροιας για τη διεκδίκηση του τίτλου της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2034, με αφορμή πρόσφατη δημοσίευση του Στέργιου Ζυγουλιάνου στον ‘Λαό’. Ουκ ολίγοι σχολίασαν και αρθρογράφησαν στο διαδίκτυο.
Ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Ζυγουλιάνος στο άρθρο του:
«… Η διεκδίκηση του τίτλου της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης δεν βασίζεται μόνο στο παρελθόν. Απαιτεί όραμα, στρατηγικό σχεδιασμό και, κυρίως, τη δυνατότητα σύνδεσης του πολιτισμού με την καθημερινότητα των πολιτών. Η πόλη καλείται να αντιμετωπίσει χρόνιες αδυναμίες, ελλείψεις σε υποδομές, περιορισμένη τουριστική προβολή, αλλά και την ανάγκη για πιο συντονισμένη πολιτιστική πολιτική. Το μεγάλο στοίχημα είναι η μετατροπή της πολιτιστικής κληρονομιάς σε ζωντανή εμπειρία. Η Βέροια πρέπει να επενδύσει σε σύγχρονες μορφές πολιτιστικής έκφρασης, να ενισχύσει τη συμμετοχή των νέων και να δημιουργήσει δίκτυα συνεργασίας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο τίτλος δεν είναι αυτοσκοπός, είναι εργαλείο ανάπτυξης, εξωστρέφειας και αναγέννησης…» αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Ζυγουλιάνος, εστιάζοντας επίσης στην ανάγκη συνέπειας, συνεργασίας και ξεκάθαρης στρατηγικής.
Η πρώτη αντίδραση ήλθε από την επίτιμη έφορο Αρχαιοτήτων Ημαθίας, Αγγελική Κοτταρίδη, η οποία σε σχόλιο στο χρονολόγιό της αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Στον δήμο Βέροιας συμπεριλαμβάνεται ο αρχαιολογικός χώρος των Αιγών, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς σύμφωνα με την Ουνέσκο και κορυφαίος προορισμός στην Ελλάδα, ωστόσο στη Βέροια μοιάζει ακόμη να αγνοούν το όνομα της βασιλικής Μητρόπολης των Μακεδόνων και χρησιμοποιείται κατά προτίμηση ένας άνευ νοήματος, άκρως υποβιβαστικός της σημασίας τους προσδιορισμός του 20ου αιώνα...
…
… Μήπως ο πολιτισμός θα έπρεπε να ξεκινήσει από τα προφανή, όπως να μετρηθούν οι άδειες δενδροδόχες και να φυτευτούν τα δένδρα που συστηματικά δολοφονήθηκαν, να φύγουν οι κάδοι απορριμμάτων από τα μνημεία και να πάνε κοντά στις πηγές παραγωγής του περιεχομένου τους και επί τέλους να αφεθούν οι έρμες οι ελιές να πάρουν την φυσική μορφή τους μήπως και ξεθυμώσει η Αθηνά και δώσει φώτιση;»
Στο ίδιος πνεύμα ο δικηγόρος, Γιώργος Λιόλιος:
«… Ο βαρύς τίτλος της ευρωπαϊκής πολιτιστικής πρωτεύουσας δεν είναι ένα πανηγυράκι του Αυγούστου με σουβλάκια, νταούλια, ζουρνάδες και πλαστικές καρέκλες, αλλά μια απαίτηση βαθιάς κουλτούρας του τόπου που διεκδικεί το βραβείο, υψηλής αισθητικής, οριζόντιας παιδείας, ανοιχτής στη συμπερίληψη και άφθονου ανθρώπινου δυναμικού, παραγωγικού και καινοτόμου ώστε να μπορεί να αφήσει ένα βαθύ αποτύπωμα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον. Η Βέροια είναι ένα τοπόσημο διαχρονικής υψηλής πολιτισμικής σημασίας και αξίας που δεν χρειάζεται κανέναν βαρύγδουπο τίτλο. Αρκεί να αναδείξει και εκμεταλλευτεί όσα τα ίδια της τα σπάργανα μιλούν γλώσσα ελληνική - γλώσσα οικουμενική, χάρη στο οικουμενικής σημασίας και αξίας μνημείο της - τις Αιγές (Unesco) και τα βαρύτιμα βυζαντινά της κοσμήματα. Κατά τούτο είναι μια παγκόσμια πρωτεύουσα αλλά το αγνοούν αυτοί που κατοικούν την πόλη, με τις Αιγές να θεωρούνται από τους γηγενείς άλλη επικράτεια, και όχι αναπόσπαστο οργανικό κομμάτι της πόλης…»
