Παντελής Οικονόμου: Ειρήνη ή Αρμαγεδδώνας;

«Πού θα καθίσει τελικά η μπίλια; Ειρήνη ή Αρμαγεδδώνας;» αναρωτιέται ο Παντελής Οικονόμου, αναφορικά με την πολύ κρίσιμη γεωπολιτική διελκυστίνδα, τον πρόεδρο Τραμπ στη δυσχερή θέση στο κέντρο της και την υφήλιο σε αγωνία. Σε άρθρο του στα ‘Νέα’ της Τετάρτης με τίτλο ‘Τα πυρηνικά του Ιράν: Πούτιν ή Νετανιάχου ο νικητής;’, ο Ναουσαίος επιστημονικός συνεργάτης στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), πρώην πυρηνικός επιθεωρητής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), αναφέρει:

«Το Ιράν σήμερα δεν έχει πυρηνικά όπλα. Εάν είχε θα το έκανε γνωστό με στόχο τη στρατηγική αποτροπή της εχθρικής επιθετικότητας. Ωστόσο, οι καλά γνωρίζοντες δεν αποκλείουν ‘αύριο’, σε κάποια αδιέξοδη στιγμή του πολέμου η Τεχεράνη να ανακοινώσει την κατασκευή της πυρηνικής της βόμβας.

Στο πλαίσιο αυτής της πραγματικότητας διανύουμε ημέρες κρίσιμης διπλωματίας, με τον Αμερικανό πρόεδρο να βρίσκεται στο κέντρο μιας πρωτόγνωρης διελκυστίνδας:

Ο Τραμπ βάζει ως πρώτον όρο για μια συμφωνία ειρήνης στη Μέση Ανατολή την πλήρη καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Απαιτεί από την Τεχεράνη να απεμπολήσει εσαεί το δικαίωμά της για εμπλουτισμό ουρανίου.

Το Ιράν δεν δέχεται καν τη συζήτηση του θέματος. Θεωρεί τον εμπλουτισμό ουρανίου για ειρηνικούς σκοπούς και υπό διεθνή έλεγχο, αναφαίρετο δικαίωμά του. Ένα δικαίωμα που έχουν αδιακρίτως όλες οι 185 μη-πυρηνικές χώρες-μέλη της NΡT. Επιπλέον, η Τεχεράνη δεν θεωρεί αξιόπιστο τον πρόεδρο Τραμπ και τους εκπροσώπους του στις διαπραγματεύσεις.

Η Ρωσία έχει κάθε λόγο να μη θέλει να αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα. Η συμμετοχή της στη διεθνή συμφωνία JCPOA του 2015 είναι μεταξύ άλλων η κορυφαία απόδειξη της εν λόγω στρατηγικής της. Με αυτόν τον στόχο, ο πρόεδρος Πούτιν ανέλαβε πρόσφατα, έπειτα από συνεννοήσεις με τον Ιρανό ΥΠΕΞ Αραγτσί στην Αγία Πετρούπολη, την πρωτοβουλία-πρόταση προς τις ΗΠΑ για από κοινού αντιμετώπιση και λύση του ιρανικού πυρηνικού προβλήματος.

Το Ισραήλ αντίθετα δεν δέχεται συμφωνία που θα αφήνει στο Ιράν όποια ψήγματα πυρηνικής ικανότητας. ‘Κάθε συμφωνία γύρω από τα πυρηνικά του Ιράν θα είναι μια κακή συμφωνία’, επαναλαμβάνει πεισματικά εδώ και 25 χρόνια ο Νετανιάχου. Αυτό το δόγμα τον οδήγησε στη μεγάλη επιτυχία του να ‘ωθήσει’ τον πρόεδρο Τραμπ, το 2018, στην παράλογη απόφασή του να εγκαταλείψουν οι ΗΠΑ μονομερώς τη διεθνή συμφωνία JCPOA αυστηρού ελέγχου του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Και στη συνέχεια να τον ‘πείσει’ να πρωταγωνιστούν οι ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράν.

Τελικά, πέρα από ενδιαφέρουσα, είναι γεωπολιτικά κρίσιμη η κατάληξη αυτής της διελκυστίνδας. Ποιος θα επικρατήσει στην απόφαση του προέδρου Τραμπ; Ο Πούτιν ή ο Νετανιάχου; Θα συνεργαστούν οι ΗΠΑ με τη Ρωσία για διπλωματική επίλυση του ιρανικού πυρηνικού προβλήματος και πιθανή επίτευξη ειρήνης στη περιοχή ή θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ να ακολουθούν την ισραηλινή μαξιμαλιστική πολεμική πολιτική χωρίς όρους και συζήτηση;

Το αποτέλεσμα ίσως αποδείξει κατά πόσον ευσταθούν οι ισχυρισμοί περί ύπαρξης δύο ισχυρών μηχανισμών εκβιασμού του Αμερικανού προέδρου. Του ρωσικού, που δημιούργησαν οι προσωπικές αλλά κυρίως οι οικονομικές σχέσεις του πολίτη Τραμπ με τη Ρωσία κατά την περίοδο των πολλαπλών πτωχεύσεων των καζίνων του ή του μυστηριώδους ισραηλινού δικτύου Έπστιν;»