Μαρία Τορορή: Αποτέλεσμα εγκατάλειψης και ελλιπούς διαχείρισης τα αδέσποτα

Η θανάτωση ενός σκύλου με φόλα στον Άγιο Νικόλαο μάς γεμίζει θλίψη. Είναι μια πράξη που δεν μπορεί να αφήνει κανέναν αδιάφορο και υπενθυμίζει πόσο δρόμο έχουμε ακόμη να διανύσουμε ως κοινωνία σε ζητήματα σεβασμού προς τα ζώα.

Την ίδια στιγμή, όμως, το περιστατικό αυτό φέρνει ξανά στην επιφάνεια ένα ζήτημα που απασχολεί καθημερινά πολλές γειτονιές: την παρουσία αδέσποτων σκύλων και τις δυσκολίες που, σε ορισμένες περιπτώσεις, δημιουργούνται στην καθημερινότητα των πολιτών. Διότι άνθρωποι φοβούνται να περπατήσουν στη γειτονιά τους, γονείς δεν τολμούν να αφήσουν τα παιδιά τους να πάνε μόνα τους σπίτι, μητέρες νιώθουν ανασφάλεια πεζοί να πάνε να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο, εργαζόμενοι που γυρίζουν βράδυ αναγκάζονται να κάνουν κύκλους για να αποφύγουν συγκεκριμένους δρόμους, συμπολίτες μας φοβούνται να βγάλουν βόλτα τα οικόσιτα σκυλιά τους.

Τα αδέσποτα ζώα δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα εγκατάλειψης αλλά και ελλιπούς, πολλές φορές, διαχείρισης. Και όταν το πρόβλημα αυτό αγγίζει την καθημερινότητα, χρειάζεται να το προσεγγίζουμε με ψυχραιμία, κατανόηση και κυρίως διάθεση για ουσιαστικές λύσεις.

Μετά την επίθεση που δέχθηκα στις 29 Μαρτίου έχουν καταγραφεί άλλες τέσσερις (4) επιθέσεις στην ίδια γειτονιά από την ίδια αγέλη σκύλων. Οι σχετικές καταγγελίες προς τον Δήμο και την αστυνομία έγιναν εγγράφως, ενώ ζητήθηκε και η επανεξέταση του θέματος από την αρμόδια επιτροπή, με προηγούμενη δική μας ακρόαση, χωρίς μέχρι στιγμής σαφή ανταπόκριση. Παράλληλα, συνεχίζονται επιθέσεις, άλλη μία μόλις προχθές από την ίδια αγέλη σκύλων, γεγονός που εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας.

Η συζήτηση γύρω από το θέμα συχνά γίνεται σε έντονους τόνους. Ωστόσο, ίσως αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση. Η φιλοζωία αποτελεί αναμφίβολα στοιχείο πολιτισμού, όμως δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη, οφείλει να συνυπάρχει με τη μέριμνα για την ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Δεν πρόκειται για δύο αντικρουόμενες έννοιες, αλλά για δύο πλευρές της ίδιας ευθύνης. Όταν υπάρχει συνεννόηση και κοινός στόχος, μπορούν να βρεθούν λύσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων.

Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι καθοριστικός, όπως και η συνεργασία με τις φιλοζωικές οργανώσεις και την τοπική κοινωνία. Το πρόγραμμα «Άργος» προβλέπει ρητά ότι όταν ένα ζώο εμφανίζει επιθετική συμπεριφορά, ο Δήμος οφείλει να το απομακρύνει, να το αξιολογήσει και να λάβει απόφαση για την επικινδυνότητα του μέσω της αρμόδιας επιτροπής. Για ποιο λόγο υπάρχει καθυστέρηση ή απροθυμία εφαρμογής του;

Η φροντίδα των αδέσποτων ζώων είναι υποχρέωση μιας κοινωνίας που θέλει να προοδεύει. Το ίδιο, όμως, και η διασφάλιση μιας ασφαλούς και ανθρώπινης καθημερινότητας για τους πολίτες της. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Αντίθετα, προχωρούν μαζί -με σχέδιο, υπευθυνότητα και σεβασμό.

Μαρία Τορορή

Δικηγόρος