Γιάννης Κελεσίδης. Άποψη για το ξενοδοχείο ‘Βέρμιον’ και την εμφιάλωση νερού

Θα ήθελα πρώτα να πιάσω το νήμα από την αρχή, επί της αρχής, και να καταλήξω στην τωρινή πρόταση για εμφιάλωση νερού από τις πηγές του Αγίου Νικολάου.

Χρόνια πριν λοιπόν και με την ιδιότητα πάλι του Δημοτικού Συμβούλου, όταν ήρθε το θέμα της τότε ΔΕΤ, του ξενοδοχείου δηλαδή που ύστερα από τρεις αρνητικούς ισολογισμούς έπρεπε να παρθούν αποφάσεις, η άποψη μου ήταν και τότε ξεκάθαρη και σαφής, παραθέτω απόσπασμα της ομιλίας μου στο τότε Δ.Σ.

«Πάντα στα δύσκολα τίθεται το ίδιο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, τι γίνεται με τις δημοτικές επιχειρήσεις που έχουν αρνητικό πρόσημο, τις περισσότερες φορές η απάντηση έρχεται μέσα από τις ίδιες τις εξελίξεις, αναλύοντας το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινούμαστε ο δρόμος είναι μονόδρομος και πρότεινα

α) Μακροχρόνια μίσθωση σε σοβαρό επενδυτή κατόπιν διαγωνισμού με όρους και άποψη από τον Δήμο Νάουσας

β) Ρευστότητα και επιχειρηματικό πλάνο, όχι δηλαδή μια διαχειριστική αντίληψη

γ) Ενδυνάμωση τουρισμού, ανάδειξη της πόλης ως τελικού προορισμού

ε) Ανεύρεση και ανάδειξη κρυμμένων ευκαιριών

Οι δημοτικές επιχειρήσεις ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους και μαζί τους έφυγε ανεπιστρεπτί μια ολόκληρη εποχή. Επί της αρχής λοιπόν προέκρινα ιδιωτική πρωτοβουλία με όρους αντί μιας δημοτικής διαχείρισης, για να εισπράξω την μήνι αυτών που ξιφουλκούσαν ενάντια σε κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία και μάλιστα τότε υπήρχαν και κάποια φιλοσοφικά δοκίμια κάποιων που έλεγαν ότι η απάντηση στο ξεπούλημα…, η ίδια λέξη πάντα, είναι η αυτοδιαχείριση και η αυτοοργάνωση. Ας μαζευτούμε λοιπόν ως κοινωνία πολιτών να αυτοχρηματοδοτήσουμε το έργο και να συνεχίσουμε τη λειτουργία της επιχείρησης, φυσικά η πραγματικότητα ήταν διαφορετική και φτάσαμε σήμερα να ευχόμαστε να βρεθεί σοβαρός επενδυτής να λειτουργήσει την επιχείρηση στο άλσος με πολλαπλά οφέλη για την πόλη.

Συνεχίζω με την πρόταση εμφιάλωσης νερού από τις πηγές του βουνού. Σημειωτέον ότι το εμφιαλωμένο νερό ανά τον κόσμο προέρχεται από πηγές με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Εάν λοιπόν θέλουμε ως Δήμος Νάουσας να μπούμε σε μια σοβαρή συζήτηση για την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων και δη του νερού με οποιαδήποτε μορφή εμφιάλωσης ή παράγωγης ενέργειας, θα έπρεπε πρώτα η συζήτηση να ξεκινήσει από τους ταμιευτήρες νερού, που αν κάποτε γίνει, το θεωρώ από τα μεγαλύτερα έργα του Δήμου. Να ξεκινήσουμε πρώτα λοιπόν από το βασικό έργο διαχείρισης υδάτινων πόρων, εξασφαλίζοντας νερό και σε περιόδους ξηρασίας για ύδρευση, άρδευση και γιατί όχι αν κριθεί ωφέλιμο για τον τόπο και για την παραγωγή ενέργειας και εμφιάλωση. Η πόλη του νερού και του οίνου με εκατομμύρια κυβικά νερού που απλόχερα της δίνει η φύση, θα έπρεπε στον βασικό πυλώνα ανάπτυξης της να είναι η διαχείριση των υδάτινου δυναμικού, που τώρα χρησιμοποιεί ότι χρειάζεται και το υπόλοιπο χάνεται.

Επί της αρχής λοιπόν δεν είμαι αντίθετος σε αξιοποίηση πλουτοπαραγωγικών πόρων του Δήμου προς όφελος του, όταν γίνεται με κανόνες. Είμαι αντίθετος στην πρόταση και το διατύπωσα με σαφήνεια στο Δ.Σ., όταν ήρθε το θέμα για τους εξής λόγους:

Πρώτον, ένα τόσο σοβαρό θέμα μπήκε με διαδικασίες fast track,

Δεύτερον, όσα αναφέρονταν στην εισήγηση σχετικά με όγκους νερού-καταναλώσεις θα έπρεπε να πιστοποιηθούν,

Τρίτον, έπρεπε να γίνει διαγωνισμός δίνοντας την ευκαιρία και σε άλλους σοβαρούς επενδυτές να συμμετάσχουν

Και τέλος σε καμία περίπτωση δεν δεσμεύεις μια πόλη για 70 χρόνια σε μια σύμβαση. Αυτό είναι ένα θέμα που αφορά όλη την πόλη.

ΚΕΛΕΣΙΔΗΣ Π. ΙΩΑΝΝΗΣ

ΧΗΜΙΚΟΣ-ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ