Το αόρατο θαύμα των Αιγών

Στην υδραυλική τεχνολογία του μεγάλου βασιλικού ανακτόρου του Φιλίππου Β΄, εστιάζει ανάρτηση που δημοσιεύεται στο χρονολόγιο ‘Ancient Greek Civilization - Αρχαία Ελλάς’, με την υπογραφή Giorgos Geron. Με την παραδοχή ότι όλοι θαυμάζουμε τους κίονες, τα περιστύλια, τα μάρμαρα και τη μνημειακή πρόσοψη, ο αρθρογράφος αναφέρει μεταξύ άλλων τα κάτωθι εντυπωσιακά για το μνημείο:

«… το πραγματικό τεχνολογικό θαύμα του ανακτόρου κρυβόταν κάτω από τα πόδια τους. Στα αόρατα δίκτυα υδρορροών, αποστραγγιστικών καναλιών και υδραυλικών κατασκευών που προστάτευαν το μεγαλύτερο βασιλικό συγκρότημα της κλασικής Ελλάδας. Με εμβαδό που ξεπερνούσε τα 15.000 τετραγωνικά μέτρα, το συγκρότημα έπρεπε να διαχειρίζεται τεράστιες ποσότητες ομβρίων υδάτων, να προστατεύει τα θεμέλια και να διατηρεί λειτουργικούς τους δημόσιους και τελετουργικούς χώρους του. Οι ανασκαφές και οι μελέτες της αναστήλωσης αποκάλυψαν ότι κάτω από τα δάπεδα και τις αυλές του ανακτόρου υπήρχε εκτεταμένο σύστημα απορροής νερών. Λίθινα κανάλια, αυλάκια, κλίσεις δαπέδων και υπόγειες διέξοδοι οδηγούσαν το νερό μακριά από τα κτήρια και τα θεμέλια. Οι μηχανικοί των Αιγών είχαν κατανοήσει ότι σε ένα μνημειώδες συγκρότημα χτισμένο στις παρυφές των Πιερίων, ἡ διαχείριση του νερού ήταν ζήτημα επιβίωσης του ίδιου του μνημείου…»