‘Financial Times’. Η Ελλάδα κατακτά το ροζέ με οδηγό το ξινόμαυρο Νάουσας
Η Ελλάδα έχει ήδη κερδίσει τη μάχη του λευκού κρασιού. Τώρα αρχίζει να κατακτά και το ροζέ. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα του πρόσφατου εκτενούς αφιερώματος των ‘Financial Times’ στην ελληνική οινική παραγωγή, με τη διάσημη οινοκριτικό Jancis Robinson να κάνει λόγο για μια ελληνική ‘επανάσταση’ που συνεχίζει να εξελίσσεται με ταχύτητα.
Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο δεν βρίσκονται μόνο τα γνωστά λευκά κρασιά της χώρας -όπως το Ασύρτικο, αλλά τα ελληνικά ροζέ, τα οποία, όπως σημειώνει, ξεχωρίζουν πλέον διεθνώς για τη σοβαρότητα, τη δομή και τον γαστρονομικό τους χαρακτήρα.
Η αρθρογράφος των ‘Financial Times’ επισημαίνει ότι σχεδόν όλα τα ελληνικά δείγματα ανήκαν στην κατηγορία των ‘σοβαρών ροζέ’: κρασιά με δομή, οξύτητα, βάθος και δυνατότητα συνοδείας φαγητού — όχι απλώς εύκολης κατανάλωσης δίπλα σε πισίνα.
Το Ξινόμαυρο γίνεται πρωταγωνιστής
Μεγάλος πρωταγωνιστής του αφιερώματος είναι το Ξινόμαυρο, το οποίο η Robinson παρομοιάζει με το ιταλικό Nebbiolo. Πολλά από τα αγαπημένα της ροζέ βασίζονταν σε αυτή την ποικιλία, ενώ εντυπωσιάστηκε από τη φρεσκάδα και την αντοχή τους στον χρόνο -σε αντίθεση, όπως παρατηρεί, με αρκετά εμπορικά γαλλικά ροζέ που ‘κουράζονται’ γρήγορα.
Όπως σχολιάζουν οι ‘Financial Times’, πολλοί στο εξωτερικό εξακολουθούν να συνδέουν την Ελλάδα κυρίως με κόκκινα κρασιά. Στην πραγματικότητα όμως, μόλις το ένα τρίτο των ελληνικών αμπελώνων αφορά ερυθρές ποικιλίες. Τα λευκά κυριαρχούν, ενώ η μεγάλη δύναμη της Ελλάδας είναι ο τεράστιος πλούτος γηγενών ποικιλιών.
Η Robinson αποδίδει την ‘επανάσταση’ του ελληνικού κρασιού στη νέα γενιά παραγωγών που επένδυσε στις αυτόχθονες ποικιλίες αντί να επιχειρήσει να αντιγράψει διεθνή πρότυπα.
Μικρή παραγωγή, μεγάλη προσωπικότητα
Η Ελλάδα παράγει μόλις το 2% του ευρωπαϊκού κρασιού και λιγότερο από το 1% της παγκόσμιας παραγωγής. Όμως αυτό που της λείπει σε όγκο το αναπληρώνει με μοναδικά μικροκλίματα και ιδιαίτερες τοπικές ποικιλίες.
Οι ‘Financial Times’ στέκονται ιδιαίτερα:
στη Μανδηλαριά της Πάρου,
στο Κοτσιφάλι της Κρήτης,
στο Αγιωργίτικο της Νεμέας,
αλλά κυρίως στο Ξινόμαυρο της Νάουσας!
