Η Αρβελέρ και η Αγια Σοφιά
«Το πρώτο μου ταξίδι ήταν Αθήνα-Βουκουρέστι με πλοίο -πρέπει να ήμουν εννιά ετών. Θυμάμαι όταν περνούσαμε από τα Δαρδανέλια άνοιξα τα πόδια μου για να κρατήσω ισορροπία και να μπορώ να βλέπω και τις δύο μεριές των στενών, μη χάσω ούτε τη μια ούτε την άλλη. Όταν φθάσαμε στην Πόλη (το πλοίο ήταν μικρό και για να μπει στη Μαύρη Θάλασσα, έκανε στάση το βράδυ), είδα τη μάνα μου να κλαίει και όταν τη ρώτησα ‘μάνα γιατί κλαις;’, μου απάντησε ‘παιδί μου, κοίτα την Αγια Σοφιά’. Η μάνα μου έκλαιγε, κατάλαβες; Νομίζω από αυτή τη στιγμή που γράφτηκε στο dna μου τότε και δεν ξεγράφτηκε ποτέ, έγινα βυζαντινολόγος…»
Λόγια της μεγάλης Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ που μας άφησε παρακαταθήκη τη σοφία, ευθυκρισία, χιούμορ, παρρησία και αγάπη της για την Ελλάδα.
Η εξόδιος ακολουθία της σπουδαίας Ελληνίδας θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στη 1, στη Μητρόπολη Αθηνών.
